Pas lëndimit dhe pezullimit të meçit, Luan Krasniqi ndihet gjithnjë e më mirë dhe në përmirësim e sipër.

Megjithatë, përkundër kësaj, duhet kujdes ngase „edhe pas shërimit të gjunit, nuk mund ti nënshtrohem ngarkesës së plotë“, thot Krasniqi. Kështu, programi i punës ditore duhet shtuar në mënyrë graduale, edhe pse kjo nuk i përket natyrës së sportistit nga Rottweili.

„E çartë, kjo pak sa më shqetëson, por unë duhet të jem i qetë. Po të mos kem tashti kujdes, ndoshta mund të dodh diç tjetër. Unë nuk dëshiroj të rrezikoj eventualisht kthimin prapa“, mendon Luani.

Krasniqi, në dhjetor të vitit 2006, e kishte përcaktuar meçin e ardhshëm , përkatësisht që para lëndimit i cili ia çrrewgulloi konceptin. Por, ky sportist i kategorisë së rëndë, e përqëndron shikimin e tij në ardhmëri: „ Pezullimi nuk do të thotë shtyrje“. Unë sa më parë që të jet e mundur do të ngjitem në ring dhe synimin tim për kampion botëror do ta çartësoj“.

Kështu dëshmohet qetësimi që Luani i përkushton ushtrimeve të mëtejshme, ngase si thot, „ai që nuk është në formë të mirë, nuk i përket ringut. Kjo vlen edhe për mua.“

Kjo nuk do të thot se Krasniqi nuk do të shihet në ekranin televiziv, mbase më 16 dhjetor do të jet mysafir, si edhe vitin e kaluar, tek Thomas Gottschalk në emisionin televiziv- ceremonialin e madh të dhurimit „Një zemër për fëmijët“.

Rast ky të cilin Luani nuk e anashkalon dot: „Kjo është e çartë që këtu do të jam i pranishëm, ngase në përditshmëri nuk guxon të kalojnë në harresë ata që janë të rrezikuar. Dhe kur unë ndihmoj sado pak, jamë tejet i lumtur“.